______________________________________________

NÛN-İ SÂKİN

Üzerinde hareke bulunmayan cezimli nûn’a denir.

______________________________________________

MÎM-İ SÂKİN

Üzerinde hareke bulunmayan cezimli mim’e denir.

______________________________________________

HARF-İ MED (Uzatma Harfi)

Üç tanedir:

______________________________________________

TENVİN

Üç tanedir:

Tenvin, nunlamak; yani “nun” sesiyle okumak demektir.

______________________________________________

KASR

Kısaltmak demektir. Uzatmadan okumak anlamına gelir. Okuyuşta aslolan kısa okumaktır. Uzatmak için bir sebep bulunmadıkça uzatma yapılmaz. Meselâ:

Bu kelime “Eee vee lee” şeklinde okunamaz.

______________________________________________

MED

Uzatmak demektir. İki çeşittir:

1. Tabii Med (Medd-i Tabii):

Bir harfin önüne harf-i med gelirse, o harf uzatılarak okunur. Buna, medd-i tabii; yani tabii med denir.

Tabii med hareke uzunluğunun iki katı uzatılır. Buna “bir elif miktarı” denir.

2. Fer’î Med:

Tabii med’de ziyâde yapılarak meydana gelen “Med”dir.

Tabii med, bir elif miktarı uzatıldığı halde, fer’î med 2, 3 veya 4 elif miktarı uzatılır.

Fer’î Med’in yapılabilmesi için iki sebep vardır. Buna “Sebeb-i Med” denir.

______________________________________________

SEBEB-İ MED

“Tabii Med”di, bir elif miktarından daha çok uzatma sebebidir. İki tanedir:

______________________________________________

1. Medd-i Muttasıl:

“Harf-i med”den sonra aynı kelimede,”sebeb-i med”den “hemze” bitişik olarak gelirse, Medd-i Muttasıl olur.

Medd-i Muttasıl dört elif miktarı uzatılır. Uzatılması vâciptir.

2. Medd-i Munfasıl:

“Harf-i med”den sonra ayrı kelimede “sebeb-i med”den “hemze” bulunursa, Medd-i Munfasıl olur.

Medd-i Munfasıl da dört elif miktarı uzatılır. Uzatılması vâcip değildir, câizdir.

3. Medd-i Lâzım:

“Harf-i med”den sonra aynı kelimede, “sebeb-i med”den “lâzım sükun” bulunursa, Medd-i Lâzım meydana gelir.

Medd-i Ârız’ı iki ya da dört elif miktarı uzatmak câizdir.

5. Medd-i Liyn:

“Harf-i liyn”den sonra aynı kelimede sebeb-i med olarak sükûn bulunursa Medd-i Liyn meydana gelir.

Harf-i liyn, üzerinde cezim bulunandir. Ancak, kendilerinden önceki harfin üstünlü olma şartı vardır.

“Medd-i liyn”de uzatma, liyn harfi üzerinde yapılır, harekede değil.

Not: “Harf-i liyn”den sonra sebeb-i med olarak gelen sükûn, ârızî sükûn ise; bu taktirde medd-i liyn, medd-i ârız’a benzer.
“Harf-i liyn”den sonra sebeb-i med olarak gelen sükûn, lâzım sükûn olursa; o zaman medd-i liyn, medd-i lâzım’a benzer.

 

KUR’AN-I KERÎM’DE BULUNAN İŞARETLER

1. Bu gördüğünüz şekil, sûre başlarında bulunur. İçinde sûrenin adı, âyet sayısı ve nerede nâzil olduğu yazılır.

2. Hizib gülleri. Bu şekil, cüz başlarını, secdeleri ve hizipleri belirtmek için kullanılır.
20 sayfaya bir cüz denir. Her 20 sayfada bulunur ve içinde yazar.

Her cüz 4 hizbe ayrılır. Her cüzün ¼’ünde bu şekil içerisinde yazılmış olarak görürüz.

Bir de Kur’an-ı Kerîm’de 14 yerde secde âyeti vardır. Bu ayetleri belirtmek için yine aynı şekil o ayet hizâsına konur ve içinde yazar.

3. Med-Kasr işaretleri

Med işareti hangi harfin altında bulunuyorsa o harf uzatılır.

Kasr işareti hangi harfin altında bulunuyorsa, o harf kısa okunur.

4. Vasl işareti
Vasl hemzeleri üzerine konur. Bu hemzeler okunmaz.

5. Katı’ işareti
Vasl edilmemesi, yani muhakkak okunması gereken hemzelerin altına konur.

6. Vasıl nûnu

Sonu tenvinli kelimelerden bir sonraki kelimeye geçişi sağlar.

7. Harfi
Kur’an-ı Kerîm’de harfiyle yazıldığı halde gibi ince okunması gereken yerlerde kullanılır.

8. Secavendler

Ayetlerin nerelerinde durulması ya da geçilmesi gerektiğini belirten işaretlerdir.

Lâzım vakıf: Muhakkak durulması gerektiğini işaret eder.

Mutlak vakıf: Durulması evlâdır.

Câiz vakıf: Hem durmak, hem de geçmek caizdir. Fakat durmak evlâdır.

Mücevvez vakıf: Durmak caiz olmakla beraber, geçmek evlâdır.

Murahhas vakıf: Zarûret halinde durulur.

Lâ vakfı: Durmamak gerektiğine işarettir.

Ayn vakfı: Rükû alâmetidir. Namazda Kur’an okunurken burada rükû yapmanın uygun olduğuna işaret eder.

______________________________________________

VAKF (Durmak)

Durulan kelimenin sonunda harf-i med bulunuyorsa, gerek durunca ve gerekse geçince o kelime aynı okunur.

Meselâ:

Kelimenin sonu iki üstün olunca “A” sesiyle uzatarak durulur.

Kelimenin sonu iki esre, iki ötre, üstün, esre, ötre olursa hareke düşer ve kelimenin sonu sâkin olur.